اگر شماميلياردها تومان اختلاس كنيد كسي ناراحت نمي شود  و به قولي كسي با شما كاري ندارد زيرا   سياست در ايران محدوده اي دارد كه ورودغريبه ها به آن ممنوع است مگر اينكه خودي باشيد.

مطبوعات هم سياسي هستند ونمي توان از كنار آنها به سادگي گذشت وهم اينكه برخورد با آنها بايد بسيار حساب شده باشددر حالي كه امروزه آشكار شده كه احمدي نژاد و دارو دسته او تمايلي به فعاليت مطبوعات نداشته وترجيح مي دهند انها را تعطيل كنند.

در اين راستا اين بار به سراغ انجمن صنفي روزنامه نگاران رفته اند تا براي هميشه از شر مطبوعات وروزنامه نگاران مستقل و آزاد خلاص شوند.

حال بايد از آقايان پرسيد تصور مي كنيددر ايران زندان مطبوعات مي توانيد آنگونه كه مايليد تركتازي كنيد ؟!

آيا قادريد مانع فكر كردن مردم شويد؟!

بهتر است نگاهي به تاريخ مطبوعات از زمان امير كبير تاكنون بيندازيد.

همین مساله سبب گردیده طرح ها و برنامه هایی که ارائه می شود خصوصا در حیطه دولت فاقد کار و نظریات کارشناسی بوده و ناشی از خاست و تمایل رییس جمهور و وزیر مربوطه و یا سازمان و ارگان مورد نظر است به همین دلیل پس از مدتیئ این طرح ها و برنامه ها کا رآیی و پویایی خود را از دست می دهندو ضد ارزش می شوند که در این رابطه می توان به سهمیه بندی بنزین و زوج و فرد کردن تردد خودروها در تهران و دهها طرح و قانون اشاره کرد .

بی توجهی به کارکارشناسی افشاگر این واقعیت است که چرا وزرا یکی پس از دیگری جای خود را به چهره های جدید می دهند و یا همواره در آستانه تغییر و برکناری قرار دارند.

پس از برکناری وزرای کشور و اقتصاد نوبت به رییس بانک مرکزی و وزرای ارشاد و خارجه رسیده است. اگرچه ممکن است ظاهرا این مساله نفی شود اما این واقفعیت آشکار شده که احمدی نژاد وزیر نمی خواهد بلکه امر بر و نوکر می خواهد. البته بسیاری از کسانی که در دولت احمدی نژاد فعالیت دارند دارای همین ماهیت و جایگاه هستند و نباید انتظار  بیشتری از آنها داشت.

در کشوری که کارشناس و مشاور اهمیتی ندارد و وزیر نقش امربر و نوکر را ایفا می کند نباید امیدوار بود به بن بست نرسیده و هر روزی که می گذرد با مشکل جدیدی دست به گریبان نشود. این عده دیدگاه ها و نظریات ارتجاعی و عقب مانده خود را به مردم تحمیل کرده و با هلهله و هیاهوی گوسفندان جامعه را  به فهفرا می برند .ابنها دستاورد دولت نهم و احمدی نژاد است که گویا ماموریت دارد این کشور باستانی و تاریخی را به ویرانه تبدیل کرده و از بین ببرد.

ایران در میان کشورهای خلیج فارس از همه عقب تر بوده و از نظر تورم جهانی نیز در میان ۱۸۰ کشور جهان فقط بالاتر از اریتره و گینه و میانمار و زیمبابوه ایستاده است. این بلایی است که این آقایان در طول این سال ها بر سر این کشور آورده اند.

بنده نمی دانم چه مساله ای سبب گردیده مسعود عزیز سر از زندان و بازداشت در بیاورد ولی امیدوارم هر چه زودتر بار دیگر اورا در صحنه مطبوعات و نشریات ببینم.

بنده مدتها با او در هفته نامه امید جوان همکار بودم  و اگرچه مدت این همکاری چندان زیاد نبود اما بسیار پربار بود و من استفاده بسیاری از این همکاری بردم .

مطبوعات ما روز بروز از محتوا و قلم بدستان مستقل و با دانش تهی می شود و این عده ترجیح می دهند عطای مطبوعات دولتی و وابسته را به لقایش ببخشند. به همین دلیل روزنامه ها بیش از پیش به روزی نامه شباهت پیدا می کنند و کار آیی خود را از دست می دهند.به جرئت می توان گفت در طول تاریخ از زمان امیر کبیر تا  کنون مطبوعات ایران چنین بی هویت و  فاقد ارزش نبوده اند. مطبوعاتی که از پستان وزارت ارشاد ارتزاق کند باید هم در چنین وضعیتی باشد . اگر غیر از این بود باید تعجب می کردیم.

در چنین بلبشو بازاری یا باید خانه نشین شد و یا باید همچون گنجی ها و بهنود ها و دیگران راهی خارج شده و در غربت سکنی گزید یا اینکه تن به همکاری با نشریاتی داد که فاقد هویت و  محتوا هستند.

بهر حال امید وارم یکبار دیگر مسعود عزیز را سالم و سرحال و سرشار از امید و انرژی در میان روزنامه نگاران مستقل و صاحب اندیشه ببینم.

واقعیت دارد یا اینکه برای پلیسی کردن اوضاع  جامعه عنوان شده است؟

 هرروزیکه می گذرد اطلاعات و اخبار جدیدی در این باره به صورت یکجانبه از سوی سازمان ها و  ارگانهای اطلاعاتی منتشر می شود بدون اینکه مشخص شود این اطلاعات صحت دارد یا اینکه برای جو سازی و در حقیقت دراز کردن عده ای  ساخته و پرداخته شده است.

یک روز سهل انگاری عنوان می شود و روز دیگر سلطنت طلبان عامل انفجار اعلام می شوند ولی هنوز اطلاعات این عده کامل نشده بهایی ها دستگیر می شوند و یا اسراییل و انگلیس و آمریکا متهم به دست داشتن در این ماجرا می شوند در نهایت نیز مشخص نمی شود که سر نخ در دست کیست.

آیا قرار است این حادثه به یک سریال مشابه قتلهای زنجیره ای تبدیل شود و یا اینکه می خواهند نشان بدهند که سازمان های اطلاعاتی کار آمد هستند و حافظ امنیت کشور؟!

پاسداری از امنیت و تمامیت ارضی کشور اقدامی بسیار بجا و ضروری است اما چگونه می توان بدون خدشه دار شدن آزادی های اساسی   این مهم را محقق گرداند؟

در این شرایط آمریکا بر تهدید های خود افزوده  و هر روزی که می گذرد نیروهایش را در منطقه افزایش می دهد.

 ولی در این میان گوش امثال رییس جمهور و اطرافیانش بدهکار نیست . یا میزان خطر را درک نمی کنند و یا این که برايشان وضعيت ايران اهميتي ندارد.

آنها تصور ميكنندباشعارهاي مصرف داخلي با جهانيان در افتاده و قادرند جهانيان را هم مثل مردم ايران خام كنند.

كمك ۲ ميليارد دلاري به سريلانكا و يا التماس به هند براي مشاركت در خط لوله گاز صلح نشان از نياز ايران به خروج از انزوا دارد . انزوايي كه شعارهاي غيرعقلاني رييس جمهور براي كشور ايجاد كرده است.

مردم ايران چه گناهي كرده كه بايد اسير دست چنين افراد ي باشد كه هيچ توجهي به منافع ايران ندارند    و فقطدر فكر حفظ قدرت  خود هستند!!

وضعیت منطقه مشابه زمان حمله به عراق است ولی مسئولین ایران تصور می کنند با چند جنگنده از  رده خارج و سلاح هایی که کار آیی خود را از دست داده می توانند ماشین جنگی آمریکا را متوقف سازند. همان تصور خامی که صدام هم در سر داشت و سبب گردید سرش بالای دار  برود.

در قرآن آمده که هر قومی لیاقت همان کسانی را دارد که بر آنها حکومت میکند .لذا اگر امروزه ما اسیر   چنین رییس جمهوری و مجلسی هستیم باید بدانیم که خودمان آنها را بر خودمان حاکم کرده ایم. 

ممکن  است عده ای بگویند آنها را به ما تحمیل کردند ولی ما که امروزه نقش گوسفند را بازی می کنیم  و در انتخاباتی شرکت میکنیم که فرمایشی است و یا برای کسی هورا می کشیم که کشوررا به ورشکستگی کشیده  باید هم روز به روز بیش از قبل با گرانی و مشکل مواجه شویم و افسوس روزها و سال های خوش قبلی را به خوریم.

همگان معترفند که امسال گرانی بیداد می کند  ولی رییس جمهوری شعار می دهد و وزرا برای چاکری صف می بندند و وظیفه دست بوسی را به جای می آورند.

از مجلسی که فقط به دنبال کسب امتیار است و نمایندگانی که وظیفه بندگی را به نحو احسن به جای می آورند بیش از این نباید توقع داشت.گرانی در کشور بیداد می کند اما دولت و مجلس در فکر چرب کردن سبیل حزب الله لبنان و مقتدا صدر عراقی و چاوز و دیگر مگسان گرد شیرینی است. این است برنامه دولت و مجلس و حاکمیت برای سال جدید. 

اگر یادداشت های اعلم وزیر دربار شاه را مطالعه کرده باشید با این واقغیت مواجه خواهید شد که شیوخ خلیج فارس همه ساله برای دست بوسی و ابراز ارادت سری به تهران می زدند ولی از زمانی که شرایط در ایران عوض شد و به قول آقایان ایران ام القرای جهان اسلام شد نه تنها شیوخ عرب  در رابطه خود با تهران تجدید نظر کرده اند بلکه ادعاهایی را مطرح می سازند که به ضرر تمامیت ارضی ایران و منافع ملی است. ولی از آنجا که سران و مقامات ما قادر به پاسخگویی به این ادعا ها نیستند سعی می کنند با باج دادن آنها را به سکوت دعوت کنند.

روزی که رژیم بعث عراق توسط ارتش های متحدین سرنگون شد  و کسانی به قدرت رسیدند که سال ها در ایران بوده و دارای پاسپورت ایرانی هستند این ذهنیت به وجود آمده بود که مشکلات با این کشور برطرف شده و دو کشور دوست هم خواهند بود اما اینبار هم تیر آقایان به سنگ خورد و نظیر موارد بسیاری که در طول این سال ها شاهد بودیم عراقی هایی که جیره خوار ایران بودند سر از تخم در آورده  و علیه  ایران به موضعگیری پرداختند که از جمله این ادعا ها می توان به مساله قرارداد ۱۹۷۵ الجزیره  و چاه های نفت نفت شهر و وضعیت اروند رود اشاره کرد.

در این شرایط در عوض اینکه مقامات ایرانی سنگ ایران و منافع ملی ما را به سینه بز نند  می پذیرند که درباره قرارداد ۱۹۷۵ تجدید نظر کرده و یا به نوعی رضایت عراقی ها را جلب کنند.

احمدی نژاد راهی بغداد می شود  تا با پرداخت یک وام یک میلیارد دلاری رضایت آنها را جلب نماید . قبل از او هم قالیباف وعده بازسازی بغداد و شهرهای عراق را می دهد.

بذل و بخشش از کیسه ملت با هدف آرام کردن عراقی ها شیوه جدیدی است که دولت در پیش گرفته است. در حالی که اگر قرار بود باج بدهیم سالها قبل به صدام می دادیم تا ۸ سال جنگ نکنیم!!

این اوج ذلت یک ملت و دولت است که قادر نیست منافع ملی و تمامیت ارضی خود را پاسداری کند.در این شرایط احمدی نژاد می گوید ایران ابرقدرت جهان است!!

ایران زمانی ابرقدرت بود که همه در منطقه از آن حساب می بردند و بدون اجازه آن قادر به واکنش نبودند .ولی امروزه که باید برای هر اقدامی رضایت همسایه ها را جلب کنیم  چگونه می توانیم چنین ادعایی داشته داشته باشیم!!

ایران متاسفانه به دلیل ضعف و سستی مسئولین در شرایطی قرار گرفته که باید به همه باج بدهد . این است وعده ای که آقایان در بهشت زهرا و تمامی سخنرانی ها در ۳۰ سال گذشته به مردم وعده داده اند!! ایارن در وضعیتی به مراتب بدتر از دوران شاه سلطان حسین و فتحعلیشاه قرار گرفته است. فقط باید از این مساله ترسید که در سایه بی سیاستی و فقدان درایت آقایان ایران تجزیه نشده و محدود به تهران و کویر نشود.

روزی که نوشتم همه سر کار هستیم عده ای بر آشفتند و از همان شعار همیشگی تاریخ مصرف گذشته

استفاده کردند که امام فرموده آمریکا هیچ  غلطی نمی تواند بکند.

ولی چند روزی از انتشار این گزارش نگذشته بود که مشخص شد بر خلاف جو سازی های احمدی نژاد و دار و دسته اش این گزارش بسیار هم به ضرر ایران است بطوری که چند روز پس از انتشارش شورای امنیت سازمان ملل درباره تصویب  قطعنامه سوم علیه ایران تصمیم گیری کرده و قرار است تحریم های جدیدی را اعمال کند . جالب توجه است که روسیه و چین که به بهانه های مختلف ایران را می  چاپند  از این قطعنامه حمایت کرده و تحت فشار قرار دادن تهران را تایید کرده اند.

حال باید از امثال احمدی نژاد و کسانی که به شادی و سرور پرداختند بپرسیم کجا رفت آن موفقیتی که از آن سخن می گفتید؟!

این واقعیت را باید پذیرفت که هیچگاه البرادعی و سران سازمان های بین المللی در حمایت از ایران قدم بر نداشته و برای ما هورا نمی کشند مگر اینکه خواسته هایشان را بر آورده سازیم.

با سیاستی که احمدی نژاد پیش گرفته امیدی به  آشتی جامعه جهانی با  ایران نباید داشت.لذا آنچه در انتظار ماست فشارهای بیشتر و تحریم های سخت تر است تا مردم بیش از این طعم اقدامات لجوجانه و یا در حقیقت کودکانه او و اطرافیانش را بچشند.

اگر نگاهی اجمالی به این گزارش بیندازیم  با این واقعیت تلخ مواجه خواهیم شد که اوضاع ایران مشابه اوضاع عراق قبل از حمله آمریکاست لذا در این شرایط در عوض اینکه  دولت و دست اندر کاران هشدار داده و مردم را در جریان واقعیت ها قرار دهند هیاهوی بیجا به راه انداخته و با شعار هایی که فقط مصرف داخلی دارند در صدد  تحمیق آنها بر آمده اند.

البرادعی در گزارش خو د ضمن تاکید بر مسایل پیشین و خواسته های شورای حکام آژانس و شورای امنیت سازمان ملل  خواستار تصویب پروتکل الحاقی در مجلس ایران و اجرای آن از سوی تهران شده است.

در همین حال بر این مساله تاکید می کند که ایران باید اعتماد سازی و شفاف سازی کرده و  دست از غنی سازی بردارد.

حال با توجچه به شمه ای از گزارش که ارائه شد این سئوال از احمدی نژاد و دار و دسته او پیش می آید که گزارش البرادعی چه نفعی برای ایران داشته که از یک سو روزنامه ها را وادار می کنید به دروغ به بزرگنمایی گزارش پرداخته و آنرا یک موفقیت و پیروزی برای ایران عنوان کنند و از سوی دیگر ماجرای پرونده را پایان یافته تلقی می کنید؟!

آیا نمی دانید زمان شعارهای یکبار مصرف نخ نماشده سال هاست که سپری شده و این شعارها

 حتی در داخل هم خریداری ندارد؟!

خارجی ها هم که بیشتر و بهتر از ما در جریان واقعیت ها قرار دارند و گول این هیاهو ها را نمی خورند؟!

تمامی این سناریو گویای این مساله است که ما به راستی سرکار هستیم تا عده ای راه را برای چهار سال دیگر از حکومت خود هموار سازند.

هر روزی که می گذرد شاهد نمایش جدیدی از بی مسئولیتی مجلس در قبال مردمی هستیم که به ادعای خودشان نمایندگان مردم هستند. ولی سئوال این است که آیا این افراد ی که هیچ توجهی به خواسته ها و نیاز های مردم ندارند  چگونه می توانند  مردمی بوده و در جهت خواسته های مردم حرکت بکنند؟!

تصویب بودجه ای که به گفته خود مجلسی ها تورم زا و غیر اصولی است در مدت چند روز دلیل بارزی از سرسپردگی این مجلس دارد که تابع دستورات از ما بهتران است.

اقدام مجلس در راستای تصویب قانون بودجه که به ضرر مردم است نشانه بارزی از فقدان درک صحیح نمایندگان از مسایلی است که در جامعه می گذرد. آنها که حقوق ها و مزایای چند میلیونی دریافت می کنند نمی توانند ننداری و فقر و بی چیزی را درک کنند. اگر چنین بود که این بودجه تورم زا را تصویب نکرده و یا تبصره هایش را اصلاح می کردند.

البته از مجلسی که رئیس آن فقط به این دلیل که دخترش عروس رهبر است به این مسئولیت گمارده شده  نمی توان بیش از این انتظار داشت .

فقط جای شکرش باقی است که  بنزین ۵۰۰ تومانی را تصویب نکرده و مسئولیتش را به عهده دولت گذاردند. به جرئت می گویم برخی از نمایندگان حتی لایحه و کتابچه بودجه را مطالعه نکرده و صرفا  به صورت فرمایشی به آن رای مثبت دادند تا از سوی شورای نگهبان متهم به مخالفت با ولایت فقیه نشوند.