کره شمالی که برای عده ای در داخل کشو ر در ارتباط با برنامه هسته ای الگو و نمونه بود تسلیم شد و قرار است در مدت 60 روز فعالیت های هسته ای خود را به حالت تعلیق در بیاورد.اما در داخل کشور ما عده ای که اطلاعی از معادلات جهانی ندارند همچنان بر طبل جنگ می کوبند. جالب است که برای توجیه اقدامات و کارهای خودشان هم از مردم خرج می کنند. در حالی که مردم نه سلاح هسته ای می خواهند و نه غنی سازی اورانیوم و نه جنگ و در گیری با جهانیان. به این دلیل که هنوز با گذشت سال ها از جنگ با صدام نتوانسته ایم بر مشکلات غلبه کنیم. در چنین شرایطی عده ای سخن از جنگ با آمریکا بر زبان می آورند و حتی مدعی هستند که بر آمریکا پیروز خواهیم شد. سئوال این است که آیا مردم باید چوب ندانم کاری های کسانی را بخورند که نه مسایل جهانی را درک می کنند و نه دلشان به حال این ملت می سوزد که با مشکلات بسیاری مثل فحشا ، اعتیاد، گرانی ، تبعیض و ........ دست به گریبان هستند که این مشکلات فقط به دلیل ندانم کاری کسانی به وجود آمده که در راس امور قرار دارند. ماجرای کره باید ما را با واقعیت های بسیاری مواجه سازد .ولی همانگونه که از ماجرای لیبی و عبدالقدیر خان بهره ای نگرفتیم به نظر نمی رسد که از این ماجرا نیز درس بگیریم. مملکت را زمانی می توان اداره کرد که درایت و عقلانیت وجود داشته باشد در غیر این صورت همان بلایی سرمان خواهد آمد که در زمان شاه سلطان حسین صفوی بر سر ایران آمد. گویا قرار نیست هیچ گاه از تاریخ درس بگیریم. به قول دکتر شایگان در این شرایط ما به تعطیلات تاریخ رفته ایم...