البته برای تحقق این مساله عده ای نویسنده و محقق را نیز به  خدمت گرفته اند که با نوشتن مقالات و کتاب هایی واقعیت ها را وارونه جلوه دهند. در این راستا عده ای از توده ای های سابق و روزنامه نگاران قدیمی نیز آتش بیار معرکه شده و به صورتی هدایت شده به تالیف و نگارش کتاب هایی اقدام کرده اند که در حقیقت این کتاب ها را باید تاریخ های خاله زنکی نامید .

بطور مثال درباره هویدا کتاب های متعددی به چاپ رسیده که بسیاری از آنها فقط فحش و ناسزا به اوست. این وضعیت را در ارتباط با رضا شاه و دیگر اعضای خانواده پهلوی نیز شاهد هستیم. اگر این خط پی گرفته شود  چارچوب مشخصی به دست خواهد آمد.

یکی از این مسایل رابطه ایران با آمریکا و شوروی و روسیه است. به همین دلیل سعی دارم در قالب این عنوان و تیتر ۴ مقاله بنویسم . امید وارم بتوانم نظریات موافق ها و مخالف ها را نیز در این ستو ن ها داشته باشم.

زمانی که بنده می گفتم روس ها قابل اعتماد نیستند عده ای اعتراض می کردند و مدعی بودند که ما می خواهیم روابط دو کشور را خراب کنیم . ولی این روز ها آشکار شد که روسها بیش از اینکه در فکر ما و انجام تعهداتشان باشند در صدد جلب رضایت آمریکا هستند.

روسها قرار بود این روزها سوخت هسته ای برای نیروگاه بوشهر را تحویل دهند اما به بهانه های واهی این کار را به تعویق انداخته اند. حتی گفته شده که پوتین رییس جمهوری روسیه اعلام کرده تا ایران غنی سازی را به حالت تعلیق در نیاورد از تحویل سوخت خودداری خواهد کرد. یعنی میلیاردها دلاری که ایران به روس ها بابت راه اندازی نیروگاه بوشهر داده عملا به هیچ دردی نخورده است. در حالی که اگر از همان ابتدا  با آمریکایی ها سرو کار داشتیم بهتر به نتیجه می رسیدیم.

روس ها در طول تاریخ روابط خود با تهران بارها نشان داده اند که قابل اعتماد نیستند و هر گاه فرصت داشته اند علیه استقلال و تمامیت ارضی کشور ما اقدام کرده اند. آنها ۱۴ شهر قفقاز را اشغال کردند و در زمان استالین هم در صدد جداسازی آذربایجان و کردستان بر آمدند که با حمایت آمریکا و هوشیاری مردم این توطئه خنثی شد.

ولی عده ای در حاکمیت ایران چشم های خود را به روی واقعیت ها بسته و نمی خواهند حقایق را بپذیرند. به همین دلیل بی محابا دلارهای نفتی را به جیب آنها واریز کرده اند. بدون آنکه طرف مقابل به تعهداتش عمل کرده باشد. در این شرایط باید حامیان مسکو پاسخگوی کارشکنی روسها باشند. زیرا پولی که به جیب روسها ریخته شده در حقیقت  باج خواهی آنها را اثبات کرده است . اما جالب است که در این شرایط مقامات ایرانی در عوض اینکه در فکر حفظ منافع کشور باشند اعلام می دارند که حاضرند پول بیشتری به روس ها بدهند تا آنها بوشهر را دچار وقفه نکنند. مشخص نیست آقایان چه وقت قرار است چشم هایشان را به روی حقایق گشوده و از منافع ملی این ملت پاسداری کنند!! آیا در دیگر کشورهای جهان هم اینگونه سرمایه ها را بر باد می دهند ؟! ملت ایران تا کی باید برای برنامه هسته ای

هزینه کند بدون اینکه بهره ای از آن ببرد؟آیا این برنامه به  منبع درآمد و سودجویی عده ای  تبدیل نشده است؟! چه کسی باید پاسخگوی سئوالاتی باشد که در اذهان مردم وجود دارد؟ این اقدامات روس ها در شرایطی صورت می گیرد که شورای امنیت سازمان ملل خود را برای صدور قطعنامه جدید ضد ایرانی آماده میکند و دیر یا زود ایران با تحریم های جدیدی مواجه خواهد شد که بار اصلی آن بر دوش مردم فقیر قرار دارد و از این طریق هیچ گزندی متوجه مسئولین نیست به این دلیل که آنها تافته جدا بافته یوده و با مشکلات معیشتی و مالی که مردم عادی با آنها دست به گریبان هستند مواجه نیستند.

یکی از خوانندگان اعلام کرده بود که آنچه بنده می نویسم در حقیقت چرت و پرت است . البته قضاوت در این رابطه با مردم است . فقط از این بنده خدا می خواهم اگر جرئت دارد او و یا کسانی که او را وادار به فرستادن چنین پیامی برای بنده کرده اند  هم از این چرت و پرت ها بنویسند.

ایشان مدعی شده مقالات بنده را در اطلاعات هفتگی هم مطالعه کرده است. بهر حال بنده ادعا نکرده ام که مغز متفکر هستم ولی لااقل این شهامت را دارم آنچه را که فکر می کنم درست است بنویسم. اگر هر کسی چنین شهامتی داشت اوضاع مطبوعات و رسانه های ما بهتر از این بود و رادیو و تلویزیون و امثال کیهان و رسالت  هر دروغ و چاخانی را به نام اسلام و مردم سالاری دینی به مردم تحمیل نمی کردند..

شهرام جزایری که از او به عنوان یکی از  عاملین سو  استفاده اقتصادی   نام برده می شد در شرایطی از دست ماموران انتظامی گریخت که اعلام کرده بود 160 میلیارد تومان ثروت دارد . او در طول سال هایی که مشغول فعالیت   اقتصادی بوده به همه رشوه داده و به آن نیز اعتراف کرده است به همین دلیل  نمی توان فرار او را اقدامی ساده به حساب آورد .

این حادثه نشان   داد که اوضاع چقدر بلبشو است و تا چه اندازه ثروت در آرای دادگاه ها نقش  دارد . همانگونه که قبلا هم مشخص شده  بود و همین جناب شهرام جزایری ثابت کرده بود که با دادن رشوه به راحتی می توان هم قوانین را تغییر داد و هم از چنگ  عدالت گریخت.  در این میان فقط فاضل خداداد ضرر کرد که  شریک جرم  برادر رفیق دوست  بود و باید یکی از آنها فدا می شد لذا از آنجا که نمی توانستند برادر رفیق دوست را اعدام کنند باید کس دیگری به مجازات می رسید . اما در ارتباط با شهرام اوضاع فرق می کرد زیرا  شرکای او در این ماجرا  از سران حکومت بودند. حال باید به دنبال  کسی گشت که از او حق حساب نگرفته باشد تا مشخص شود شهرام از کدام سوراخ گریخته است. به این می گویند دادگاه عدل اسلامی!!