مرگ عماد مغنیه  مسئول نظامی حزب الله لبنان از سوی ایران به گونه ای گرامی داشته شد که اگر کسی در جریان فعالیت ها و اقدامات او قرار نداشت فکر می کرد که یک ایرانی صاحب فکر و اندیشه و میهن پرست  جان خود را در راه ایران و کشور از دست داده است.

ولی واقعیت ها نشان از این مساله دارد که این همه سینه زدن و عزاداری و پیغام و گرامیداشت فقط برای خاطر کسی است که  بر سر و روی کودکان و مردم  بی پناه و غیر نظامی یهودی  در اسراییل موشک و بمب می ریخت.

همه روزه دهها ایرانی در داخل و خارج این کشور به بهانه های واهی جان خود را از دست می دهند در حالی که دولت و رهبری و تمامی مسئولین  چشم های خود را به روی حقایق بسته و هیچ اعتراضی  نمی کنند به این دلیل که جان و مال ایرانی برای آنها اهمیت ندارد . ولی حال که یک تروریست کشته شده او را گرامی می دارند و برایش مجلس ختم می گیرند و عزای عمومی اعلام می دارند و سینه زنی می کنند.

از یک سو برای تشییع جنازه او هیات سیاسی  اعزام می دارند  و مصاحبه مطبوعاتی می کنند . انگار یک ایرانی  ایثار گر مرده است.

این برخورد ها نشان از بی توجهی به ایران و ایرانیت دارد .جالب است که در این شرایط شعار استقلال سیاسی  سر داده و مدعی می شوند که در امور داخلی لبنان و اسراییل دخالت نکرده و از تروریسم حمایت نمی کنند !!

به قولی دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را ؟!

 شورای نگهبان بلایی بر سر انتخابات  آورده که حتی صدای خودی ها را در آورده است.  در کنار امثال حداد عادل که به دفاع از شورای نگهبان و وزارت کشور و اطلاعات بر خاسته باید به توکلی و مکارم و برخی دیگر اشاره کرد که صراحتا از پیش آمدن وضعیت کنونی نگران شده اند به این دلیل که از هم اکنون تکلیف مجلس مشخص شده است.

در انتخاباتی  که رقیبی وجود ندارد و همه چیز فرمایشی است چرا باید این همه هزینه شود؟!. بهتر بود شورای نگهبان مشابه احزاب کمونیستی  شوروی و دیگر کشورهای کمونیستی یک لیست دولتی ارائه می کرد تا همه مجبور به رای دادن به همانها شوند.

ایران اگرچه اسلامی است ولی کارکرد دولت و هیات حاکمه مشابه رزیمها  ی    کمونیستی اروپای شرقی در زمان شوروی است. در همین راستا شورای نگهبان نقش دفتر سیاسی حزب کمونیست را بازی می کند و مجلس نیز همان دومای فرمایشی ا ست که اعضایش را حزبی ها تعیین می کردند.

روشی که امروزه پیش گرفته شده اگر ماسک مذهبی بر روی آن بکشیم یاد آور دوران ملا مجلسی ها و شاه سلطان حسین هاست  و اگر  کمونیستی باشد مثل چکسلواکی  پس از سرکوب بهار پراگ است.

در این رژیم باید امثال حداد عادل رییس مجلس شوند که در انجمن سلطنتی فلسفه افتخار بوسیدن دست فرح پهلوی را داشته اند و یا امثال کروبی ،بادامچیان و موتلفه  ای ها که در پنجاهمین سال سلطنت پهلوی توبه نامه نوشته و از زندان آزاد شدند.  یا عسگر اولادی یهودی زاده که ا ز اول انقلاب مثل زالو به این جامعه و مردم چسبیده اند.

در ایران به گفته مهندس بازرگان گفتمان همه با هم به همه با من تغییر یافته است.

روزنامه نبرد ملت در ۱۵ بهمن ۱۳۲۵ پس از برگزاری انتخابات نوشته بود این مجلس را می توان مجلس اشخاص بی شخصیت و حقیر نامید . گویی ترازو  و مقیاسی در دست گرفتند و هر که ذره ای شخصیت داشت بر کنار نمودند.

دکتر مصدق هم در ۱۳ اسفند ۱۳۲۳ می گوید اینجا مجلس نیست دزد گاه است.

زمانی که می گفتیم مسئولین بیسواد هستند و اگر قرار بود در کشور شایسته سالاری بشود هیچ کدام از آنها نمی توانستند جایی در حاکمیت پیدا کنند به مذاق برخی خوش نیامده و بنده و امثال بنده را متهم به ضدیت با انقلاب ؛ نظام و اسلام و در نهایت ولی فقیه می کنند.

این انگ ها که رایج است و امروزه خریداری ندارد از اولین روزهای انقلاب تا کنون مورد استفاده قرار گرفته  و بسیاری با همین اتهامات و انگ ها راهی زندان و بازداشت شده اند.

ولی این واقعیت را نمی توان نادیده گرفت که بیسوادی مسئولین و دست اندرکاران  را نمی توان مخفی کرده و یا بر روی آن سرپوش گذارد.

نمونه ها ی بسیاری را در این رابطه می توان ارائه کرد . در طول این سال ها چه بسیار گاف هایی که داده نشد و چه بلاهایی که به این دلایل برسر ملت نیامد.

اگر امروزه اعراب خلیج فارس نام این دریا را عوض می کنند و یا مدعی جزایر ایرانی در این منطقه می شوند فقط به دلیل عدم درک واقعیت  ها و فقدان شعور و عقلانیت عده ای است که بر این کشور حکم می رانند.

  تازه ترین نمونه از بیسوادی را توسط رییس فراکسیون زنان مجلس شاهد بودیم. خانم آلیا که مدعی انقلابی بودن و درک سیاسی  است در یک سخنرانی که در حمایت از زنان داد سخن داده سیمون بولیوار انقلابی آمریکای لاتین را  با خانم سیمون دوبوآر عوضی گرفته و او را زنی فمینیست و فاقد اخلاق معرفی کرده و خواستار تغییر نام خیابانی می شود که نام بولیوار بر آن نقش بسته است.

حال این سئوال پیش می اید کسی که فرق و تفاوت زن و مرد را نمی داند و بولیوار و دوبوآر را تشخیص نمی دهد چگونه می تواند از منافع زنان ایرانی که تحت شدتید ترین    تبعیض ها قرار دارند  حمایت و پشتیبانی کند؟!

البته این نمونه کوچکی از بیسوادی  حضرات است که از پرده بیرون می افتد و برملا می شود. در حالی که اگر کسی فرصت داشته و نطق ها و سخنرانی های این حضرات را از بالا تا پایین بررسی کند به موارد بسیاری برخورد خواهد کرد  که  مقوله بولیوار و دوبوار بسیار پیش پا افتاده است. بدبخت ملتی که این افراد برایش قانون تدوین و تصویب می کنند و یا برایشان تعیین تکلیف می نمایند.

این مساله با واکنش های متفاوتی مواجه گردید زیرا برخی از دوستان آنرا پذیرفته و تایید می کردند در حالی که برخی با رد کردنش این اقدام را نشاندهنده دعوت از اجانب می دانستند.

مساله حضور ناظران خارجی در انتخابات به هیچوجه نشان از وابستگی به بیگا نگان  ندارد  بلکه بیانگر

حسن نیت برگزا ر کنندگان  انتخابات است. بطور مثال   روسیه و سایر کشورهایی که از ناظران خارجی برای انتخابات استفاده می کنند  آیا وابسته و غیر مستقل هستند؟!

نظارت خارجی ها ۲ گونه است؛

۱- دسته اول کشورهایی هستند که برای نشان دادن اعتماد خود به  مردم  و رای دهندگان اجازه می دهند ناظران بر صحت انتخاباتشان نظارت داشته باشند.

۲-این دسته از کشورها به این دلیل که دارای نظام بسته و غیر دموکراتیک هستند و انتخاباتشان یک طرفه و غیر مستقل است با دخالت نهاد ها و سازمان های دموکراتیک مواجه می شوند تا انتخاباتی که برگزار می شود بر آورنده خواسته مردم باشد.

ایران با توجه با وضعیتی که بر انتخاباتش حاکم شده در همان جهتی حرکت می کند که نیاز به نظارت نهاد های بین المللی برای برگزاری انتخابات آزاد دارد. این خواسته را نباید به منزله دعوت از اجانب برای دخالت در امور داخلی کشور دانست بلکه اقدامی جهت احقاق حقوق حقه مردمی است که برای استقلال- آزادی و جمهوری اسلامی قیام کردند.اما نتوانسته اند به خواسته خود دست بیابند.

همان گونه که انتظار می رفت  شورای نگهبان  به قلع و قمع کاندیداها پرداخت تا همان تک افرادی که توانسته بودند از فیلتر این شورا در دوره قبل عبور کنند در سد شورای نگهبان گرفتار شده و صلاحیتشان ردشود.

در این میان صلاحیت تعدادی از کسانی  که در مجلس هفتم حضور داشتند به این دلیل که در ۴ سال گذشته به انتقاد از دولت و شخص  احمدی نژاد پرداخته اند رد می شود . در حالی که همان زمان آیت الله مشکینی اعلام کرده بود نمایندگان مجلس هفتم از سوی امام زمان بر گزیده شده اند. حال این سئوال  مطرح می شود که آیا شورای نگهبان که صلاحیت این افراد را رد کرده بیشتر از امام زمان می داند و یا اینکه آنچه مشکینی بر زبان رانده  و باید در آن دنیا پاسخگو باشد  دورغ بوده و مبنای اصولی نداشته است!!

اقدامات شورای نگهبان که از قبل قابل پیش بینی بود مجلس  هشتم را به یک مجلس فرمایشی تبدیل خواهد کرد . این اقدامات در شرایطی صورت می گیرد  که در آستانه ۲۲ بهمن در رسانه های دولتی نظیر صدا و سیما به انتقاد از رژیم پهلوی پرداخته شده و ادعا می شود که پارلمان ان رزیم فرمایشی بوده است .

حال این سئوال پیش می آید اگر مجلس شاه و رضا شاه فرمایشی بوده آیا مجلسی که شورای نگهبان و هیات حاکمه در صدد تدارک آن هستند مستقل و مردمی خواهد بود؟!

از زمانی که قرار شد دولت ، مجلس ، شورای نگهبان و تمامی ۳ قوه  هماهنگ شوند مشخص بود که هدف اصلی طرد مخالفین از گردونه حاکمیت است . این اقدام به منزله تبدیل جمهوریت به رژیم الیگارشی و وابستگان به حاکمیت است. لذا باید از هم اکنون اعلام کرد که مجلس هشتم مشابه همان مجلسی خواهد بود که رضا شاه پس از  بیرون راندن مصدق و مدرس و ملک الشعرای بهار و بقیه مخالفین تشکیل داد تا بله قربان گوی باشند.