اگر یادداشت های اعلم وزیر دربار شاه را مطالعه کرده باشید با این واقغیت مواجه خواهید شد که شیوخ خلیج فارس همه ساله برای دست بوسی و ابراز ارادت سری به تهران می زدند ولی از زمانی که شرایط در ایران عوض شد و به قول آقایان ایران ام القرای جهان اسلام شد نه تنها شیوخ عرب  در رابطه خود با تهران تجدید نظر کرده اند بلکه ادعاهایی را مطرح می سازند که به ضرر تمامیت ارضی ایران و منافع ملی است. ولی از آنجا که سران و مقامات ما قادر به پاسخگویی به این ادعا ها نیستند سعی می کنند با باج دادن آنها را به سکوت دعوت کنند.

روزی که رژیم بعث عراق توسط ارتش های متحدین سرنگون شد  و کسانی به قدرت رسیدند که سال ها در ایران بوده و دارای پاسپورت ایرانی هستند این ذهنیت به وجود آمده بود که مشکلات با این کشور برطرف شده و دو کشور دوست هم خواهند بود اما اینبار هم تیر آقایان به سنگ خورد و نظیر موارد بسیاری که در طول این سال ها شاهد بودیم عراقی هایی که جیره خوار ایران بودند سر از تخم در آورده  و علیه  ایران به موضعگیری پرداختند که از جمله این ادعا ها می توان به مساله قرارداد ۱۹۷۵ الجزیره  و چاه های نفت نفت شهر و وضعیت اروند رود اشاره کرد.

در این شرایط در عوض اینکه مقامات ایرانی سنگ ایران و منافع ملی ما را به سینه بز نند  می پذیرند که درباره قرارداد ۱۹۷۵ تجدید نظر کرده و یا به نوعی رضایت عراقی ها را جلب کنند.

احمدی نژاد راهی بغداد می شود  تا با پرداخت یک وام یک میلیارد دلاری رضایت آنها را جلب نماید . قبل از او هم قالیباف وعده بازسازی بغداد و شهرهای عراق را می دهد.

بذل و بخشش از کیسه ملت با هدف آرام کردن عراقی ها شیوه جدیدی است که دولت در پیش گرفته است. در حالی که اگر قرار بود باج بدهیم سالها قبل به صدام می دادیم تا ۸ سال جنگ نکنیم!!

این اوج ذلت یک ملت و دولت است که قادر نیست منافع ملی و تمامیت ارضی خود را پاسداری کند.در این شرایط احمدی نژاد می گوید ایران ابرقدرت جهان است!!

ایران زمانی ابرقدرت بود که همه در منطقه از آن حساب می بردند و بدون اجازه آن قادر به واکنش نبودند .ولی امروزه که باید برای هر اقدامی رضایت همسایه ها را جلب کنیم  چگونه می توانیم چنین ادعایی داشته داشته باشیم!!

ایران متاسفانه به دلیل ضعف و سستی مسئولین در شرایطی قرار گرفته که باید به همه باج بدهد . این است وعده ای که آقایان در بهشت زهرا و تمامی سخنرانی ها در ۳۰ سال گذشته به مردم وعده داده اند!! ایارن در وضعیتی به مراتب بدتر از دوران شاه سلطان حسین و فتحعلیشاه قرار گرفته است. فقط باید از این مساله ترسید که در سایه بی سیاستی و فقدان درایت آقایان ایران تجزیه نشده و محدود به تهران و کویر نشود.

روزی که نوشتم همه سر کار هستیم عده ای بر آشفتند و از همان شعار همیشگی تاریخ مصرف گذشته

استفاده کردند که امام فرموده آمریکا هیچ  غلطی نمی تواند بکند.

ولی چند روزی از انتشار این گزارش نگذشته بود که مشخص شد بر خلاف جو سازی های احمدی نژاد و دار و دسته اش این گزارش بسیار هم به ضرر ایران است بطوری که چند روز پس از انتشارش شورای امنیت سازمان ملل درباره تصویب  قطعنامه سوم علیه ایران تصمیم گیری کرده و قرار است تحریم های جدیدی را اعمال کند . جالب توجه است که روسیه و چین که به بهانه های مختلف ایران را می  چاپند  از این قطعنامه حمایت کرده و تحت فشار قرار دادن تهران را تایید کرده اند.

حال باید از امثال احمدی نژاد و کسانی که به شادی و سرور پرداختند بپرسیم کجا رفت آن موفقیتی که از آن سخن می گفتید؟!

این واقعیت را باید پذیرفت که هیچگاه البرادعی و سران سازمان های بین المللی در حمایت از ایران قدم بر نداشته و برای ما هورا نمی کشند مگر اینکه خواسته هایشان را بر آورده سازیم.

با سیاستی که احمدی نژاد پیش گرفته امیدی به  آشتی جامعه جهانی با  ایران نباید داشت.لذا آنچه در انتظار ماست فشارهای بیشتر و تحریم های سخت تر است تا مردم بیش از این طعم اقدامات لجوجانه و یا در حقیقت کودکانه او و اطرافیانش را بچشند.

اگر نگاهی اجمالی به این گزارش بیندازیم  با این واقعیت تلخ مواجه خواهیم شد که اوضاع ایران مشابه اوضاع عراق قبل از حمله آمریکاست لذا در این شرایط در عوض اینکه  دولت و دست اندر کاران هشدار داده و مردم را در جریان واقعیت ها قرار دهند هیاهوی بیجا به راه انداخته و با شعار هایی که فقط مصرف داخلی دارند در صدد  تحمیق آنها بر آمده اند.

البرادعی در گزارش خو د ضمن تاکید بر مسایل پیشین و خواسته های شورای حکام آژانس و شورای امنیت سازمان ملل  خواستار تصویب پروتکل الحاقی در مجلس ایران و اجرای آن از سوی تهران شده است.

در همین حال بر این مساله تاکید می کند که ایران باید اعتماد سازی و شفاف سازی کرده و  دست از غنی سازی بردارد.

حال با توجچه به شمه ای از گزارش که ارائه شد این سئوال از احمدی نژاد و دار و دسته او پیش می آید که گزارش البرادعی چه نفعی برای ایران داشته که از یک سو روزنامه ها را وادار می کنید به دروغ به بزرگنمایی گزارش پرداخته و آنرا یک موفقیت و پیروزی برای ایران عنوان کنند و از سوی دیگر ماجرای پرونده را پایان یافته تلقی می کنید؟!

آیا نمی دانید زمان شعارهای یکبار مصرف نخ نماشده سال هاست که سپری شده و این شعارها

 حتی در داخل هم خریداری ندارد؟!

خارجی ها هم که بیشتر و بهتر از ما در جریان واقعیت ها قرار دارند و گول این هیاهو ها را نمی خورند؟!

تمامی این سناریو گویای این مساله است که ما به راستی سرکار هستیم تا عده ای راه را برای چهار سال دیگر از حکومت خود هموار سازند.

هر روزی که می گذرد شاهد نمایش جدیدی از بی مسئولیتی مجلس در قبال مردمی هستیم که به ادعای خودشان نمایندگان مردم هستند. ولی سئوال این است که آیا این افراد ی که هیچ توجهی به خواسته ها و نیاز های مردم ندارند  چگونه می توانند  مردمی بوده و در جهت خواسته های مردم حرکت بکنند؟!

تصویب بودجه ای که به گفته خود مجلسی ها تورم زا و غیر اصولی است در مدت چند روز دلیل بارزی از سرسپردگی این مجلس دارد که تابع دستورات از ما بهتران است.

اقدام مجلس در راستای تصویب قانون بودجه که به ضرر مردم است نشانه بارزی از فقدان درک صحیح نمایندگان از مسایلی است که در جامعه می گذرد. آنها که حقوق ها و مزایای چند میلیونی دریافت می کنند نمی توانند ننداری و فقر و بی چیزی را درک کنند. اگر چنین بود که این بودجه تورم زا را تصویب نکرده و یا تبصره هایش را اصلاح می کردند.

البته از مجلسی که رئیس آن فقط به این دلیل که دخترش عروس رهبر است به این مسئولیت گمارده شده  نمی توان بیش از این انتظار داشت .

فقط جای شکرش باقی است که  بنزین ۵۰۰ تومانی را تصویب نکرده و مسئولیتش را به عهده دولت گذاردند. به جرئت می گویم برخی از نمایندگان حتی لایحه و کتابچه بودجه را مطالعه نکرده و صرفا  به صورت فرمایشی به آن رای مثبت دادند تا از سوی شورای نگهبان متهم به مخالفت با ولایت فقیه نشوند.