در شهر تهران رسم بر این است که اگر فردی قرار است فوتبالیست و یا ورزشکار شود باید از مناطق جنوبی شهر باشد زیرا که در مناطق شمالی شهر معلمین اینقدر سختگیروریزبین هستند که حتی عده ای از دانش آموزانی که کلاس های فوق برنامه هم ندارند وقت برای انجام تکالیف های فراوان وبی رحمانه آقایان ندارند.بعد ما در محافل خبری می بینیم که وزارت آموزش خبراز اضافه شدن ساعت زنگ ورزش می دهند که در بسیاری از مدارس مراسم  و برنامه ها در زنگ ورزش انجام می شود.از بحث خودمان خارج نشویم می گفتم درمدارس اینقدر سختگیری رواج یافته که حتی اجازه نمی دهند دانش آموزان برای رسیدن به موقع تمریناتشان 10یا15دقیه زودتر از مدرسه خارج شوند.بعد هم توقع داریم درتمامی ورزش ها قهرمان جهان و درنهایت قهرمان المپیک شویم .اگر دیده باشید ما دیگرقهرمان ملی از شهر تهران نداریم در المپیک هم دو مدال آورما یکی از مازندران ودیگری از شهر ری بودند وبعد ما تمامی اشکالات را به تربیت بدنی و فدراسیون های ورزشی نسبت می دهیم وبعد کارشنای استخدام می کنیم این کارها لازم نیست بروید ببینید چه ورزشکاران خوش اتیه که به خاطر درس ورزش را کنارمی گزارند.

علی فتحی.   www.fathee.blogfa.com

زماني نه چندان دور اگر قرار بود كسي را به محله بي  ادب ها  فرستاد  آدرس چاله ميدان را مي دادند. پس از آن شرايط تغيير  يافته و  محله چاله ميدان جاي خود را با  خيابان جام جم  و صدا و سيما عوض كرد زيرا مسايلي در برنامه هاي اين رسانه مطرح مي گرديد كه در شان  چنين رسانه هاي فراگيري نبودند.

در همين راستا راديو و تلويزيون سالها به منبع فحاشي و بي احترامي به ديگران تبديل شده و در صورتي كه كسي مي خواست جديدترين و كارآمدترين فحشها و توهين ها را بياموزد و يا در جريانشان قرار بگيرد  به جاي اينكه سري به چاله ميدان بزند  به برنامه هاي اين رسانه گوش فرا ميداد.

ولي اين روزها رقيب جديدي براي پيشينيان پيدا شده كه با توجه به جايگاهي كه داراست و اختياراتي كه دارد قادر است آزادانه موضعگيري كرده و يا سخن پراكني نمايد .

اين شخص رييس جمهوري كشوري است كه داعيه رهبري جهان اسلام را دارد و در صدد است انقلاب خود را به جهان صادر كند.

دكتر احمدي نژاد در موضعگيري خود عليه غربي ها و جامعه جهاني صراحتا اعلام كرده كه  آنقدر قطعنامه يدهيد تا قطعنامه دانتان پاره شود!!

اگر اين سخنان را در كوچه و خيابان از يك عامي و عقب افتاده ذهني بشنويم به حساب فقدان عقلانيت و درايت او مي گذاريم اما نمي دانم درباره كسي كه رييس جمهوري كشور و ملتي است كه در تاريخ به ادب و دانش و ميهمان نوازي و انسانيت شهره است  چه بايد بگويم كه سكوت  بهترين واكنش است. 

يك مثال ايراني ميگويد اگر مي خواهيد درباره كسي قضاوت كنيد ببيند با چه كساني معاشرت مي كند تا به  ابشخور فكري و كردار او پي ببريد. ايران با كساني دوست است كه يا تروريست هستند و يا كودتا چي و دشمن دموكراسي. لذا از نشست و برخاست با چنين افرادي نمي توان ادب و دانش آموخت و در صورتي هم كه عقلانيتي وجود داشته بلاشد در سايه مجالست با  اين افراد  از بين رفته و جاي خود را به بي ادبي و فحاشي و مسايلي نظير آن خواهد داد كه اين روزها از سوي رييس جمهوري اسلامي ايران عنوان مي شود.