مسئولین ایران یا کمونیست شده  و شیوه های اعمال شده در شوروی و رژیم های کمونیستی را پیش گرفته و اعمال می کنند یا اینکه رهبران شوروی مسلمان بوده و روش هایی که در کشورشان اعمال می کردند اسلامی بوده ولی انگ کمونیستی و مارکسیستی به آنها زده شده بود. به این دلیل که انطباق این شیوه ها با همدیگر بسیار شگفت و تعجب آور است به گونه ای که نمی توان تفاوت چندانی میان روش های استالین و برخی از دست اندر کاران جمهوری اسلامی  پیدا کرد.

شوروی پیشین به گورستان اندیشه ها تبدیل شده و هر کسی که بر خلاف خواسته و اوامر حزب کمونیست و دفتر سیاسی.آن فکر می کرد یا می نوشت به اردوگاه های کار اجباری تبعید شده و یا خانه نشین می گردید در نهایت سر از خارج در می آورد که ساخاروف و سولژنیتسین از آن جمله بودند.

در ایران هم چنین شرایطی فراهم گردیده و صاحبان اندیشه در صورت بیان نظریاتشان از ناکجا آباد سر در می آوردند. به همین دلیل ایران در راس کشورهایی قرار دارد که با فرار مغزها مواجه هستند و صاحبان اندیشه ترجیح می دهند در خارج سکونت کرده  و غربت را به زندگی در ایران ارجح می دانند.

شواهد امر گویای این واقعیت است که همه مسئولین  فرهنگی و شبه فرهنگی کشور دست به دست هم داده اند تا ایران را  از مغز و اندیشه و اندیشمند تهی کرده و آن را به گورستان اندیشه ها تبدیل کنند.زیرا عده ای در راس قدرت به جای همه فکر می کنند و برای آنها تصمیم گرفته و اعمال نظر می کنند.

نگاهی به مطبوعات و آنچه در صدا و سیما می گذرد گویای این واقعیت است که حرکت ایران به سوی استحمار ملت  و سوق دادن فرهنگ و اندیشه ها در این کشور به سوی همان چیزی است که امثال مصباح یزدی و دنباله رو هایش می خواهند  یعنی در صددند ایران را به سرزمینی تبدیل کنند که در آن همه امور فرمایشی و دیکته شده از سوی حکام یاشد.

قرائت دولتی از دین و اندیشه  حتی فکر کردن  سرانجامی جز همان وضعیتی را دارد که در شوروس شاهد بودیم.البته برای کسانی که نفت صادر می کنند و دلارهای نفتی را خرج خود و اطرافیانشان می کنند و یا حساب و جیب هایشان را از آنها انباشته می سازند مغر و اندیشه و تفکر اهمیتی ندارد بلکه آنچه مهم است دلار است و ادامه صادرات نفتی. به همین دلیل مرگ اندیشه ها در ایران شدت گرفته و قوانین محدود کننده سبب خواهند شد این کشور هر چه سریع تر به

گورستان اندیشه ها تبدیل شود

در نهايت هم به دروغ فريادبر اورده ايم كه  غزه پيروز شد واسراييل شكست خورد. در حالي كه پيروزي يا شكست هيچ يك از آنهاارتباطي به ايران ندارد. فقط در اين ميان سرمايه هاي بيشتري به جيب همان هايي رفت كه اين جنگ را آغاز كرده بودند.

مردم غزه قرباني ما شدند و تا وقتي كه امثال خالدمشعل واسما ييل هنيه وجوددارند بايدمردم اين سرزمين قرباني ايراني ها شوند. اين است آخر وعاقبت رهبراني كه مزدورديگران هستند وپول مي گيرند تابراي ديگران جنگ راه بيندازند.

ولي وقتي مشاهده مي كنم كه پول و ثروت ما بي محابا به جيب حماس سرازير مي شود در حالي كه مردم ايران بيكار و گرسنه و آواره هستند از خدامي خواستم اي كاش من هم  غزه اي بودم تا كمي هم از سرمايه هاي ايران نصيب بنده مي شد.